زوان مادری(روشن فومنی)

=================

بمیرم جان مار..تی اون زوانه

(مادرجان قربان زبانت بروم)

می دستا -گی فتنو--تاتی گودانه

(وقتی راه رفتن یادم میدادی)

زوانه.. گیلکی مرا-بدی  یاد

(بمن زبان گیلکی یاد دادی)

 بدام افسوس من همه یا-برباد

(ولی زبان مادری را بباد دادم)

زوانه مادری دشتی محبت

(عجب محبتی در زبان مادری بود)

مرا جخطراشو..او خورمه صحبت

( گفتگوی گیلکی خوبت رافراموش کردم)

می دیل تنگا تی اون گیلکی نازه

(دلم برای نازونوازش گیلکی ات تنگ شده)

بوشم-قوربانه اون چومانه  غازه

(میگفتی قربون گردن درازکودکم* شوم)

تی اون قدوقواره -رات* مو ره

(میگفتی فدای چشم وموهای صافت*)

شیرین -مار-وآقاجان -گفتگو ره

(با شیرین زبانی که- مادرو بابا میگویی)

مراگوفتی-پسر تی جانا-قوربان

(بمن میگفتی پسرجان قربانت شوم)

بوخوره تی بلا-ماره  سره تان

(دردوبلایت به کاسه سرمن بخورد)

تی دیل خواسته ببی دایم می قوربان

(بمیرم برایت مادرجان- که فدای من شدی)

بیامرز -ای  خدا-- می جانه مارجان

(خداترا بیامرزد-مادرجان)

======================

بجارمرزان سر-من بوم وسمبول*

(روی کرت شالیزار-من و زالو*)

به خون تو- ودوشتن* هردو مشغول...

(به نوشیدن* خون تو مشغول میشدیم)

می چومان مست شیر..آلوده خواب

(بعدازشیرخوردن  -چشمانم مست خواب میشد )

گیلگی خادنو گرمه کیشه* تاب

(توی آغوش* گرمت برایم گیلکی میخواندی)

لالا لای بوخوسه* می جان "روشن"

(با لالا لالایی میگفتی بخواب*.روشن جان)

بیجار-آموندرم  چور.*.نوا---شون

(ای شالیزار-دارم میام-مبادا...خراب* شوی)

دره تا شالقوزه--می دونا- پاچول

(پاهایم تا زانو-توی گل ولای است)

بوخوسه  مرزه سر-می پسره گول

(روی کرت شالیزاردسته گلم بخوابه)

تی لالا-گفتنم- لبریزه خواب بو

(لالایی خواندنت خواب آور بود)

هزار وار-بختراز گهواره تاب بو

(هزاربار بیشترازتاب دادن گهواره)

تو هرچی سال بسال ویشتر-بویی پیر

(هرچه پابه سن میگذاشتی و پیرترمیشدی)

تی شیرا خوردیمه--هی بوستیمه شیر

(من شیرت را میخوردم--وشیرترمیشدم)

می گوش  دشکسته-وقت نوجوانی

(وقت نوجوانی حسابی بگوشم فرو رفته)

باکاراچی کاران--تی لیلی خوانی

(باکارگرای شالیزار آوازی که میخواندی)

مرا خب حالی بوهو ستی- تی زوان هم

(زبانت-راحسابی می فهمیدم)

گیلکی خواندنو -لحن و بیان هم

(زبان گیلکی با لهجه وبیان شیرین)

"تی لیلی لیلی یو- لیلا را میخوام

("لیلی لیلی لیلی- لیلا رو میخوام لیلی)

سیه چومان بلندبالا رو میخوام"

(آن قدبلند-سیاه چشم را )(تصنیفی که زنهای شالیکارمیخوانند)

مرا با او- مکافات گب بدی یاد

(باهزارمکافات بمن گیلکی یاد دادی)

بدام  از بی خیالی همما-برباد

(من با سهل انگاری همه را فراموش کردم)

 گیلکی یم مریضه ناخوش احوال

(زبان گیلکی هم اینروزها-حسابی بیمارشده)

نگوییم نیشتاویم عا سال به او سال

(درطول سال نه گیلکی میگویم ونه میشنوم)

نها  گیلکی  لهجه رو به قبله

(لهجه و زبان گیلکی روبه موت است)

زاک و زوک عاجزه از -ئی تا- جمله

(همه ازتلفظ زبان مادری عاجزشده اند)

کرا "اینگیلیسی" زاکان گیرید یاد

(گیلانی ها به بچه های خود انگیلیسی یاد میدهند)

با "اسپیک انگلیش" گیلان به آباد؟؟؟؟

(فکرمیکنندبازبان انگلیسی گیلان آبادترمیشود)

تمام -گیلکان  کشکی- الیکی

(خودم هم افسوس -الکی وبی توجه) 

چیره جخطرا دان* لفظ گیلکی؟!

(زبان مادری گیلکی ورشتی را فراموش کردم)

 گیلان چو بهشت منظری تو-

ازباغ ارم قشنگتری تو*

تی جنگل ودشت باصفایه-

تی کوه وکمر قشنگه جایه*

قربان تی نم بی گیفته جنگل

 -ماسوله وهشپر وسیاهکل*

 بالشت سرخزر توئی تو-

 مازندرانه پدر توئی تو*

دریا تی مرید وجان نثاره-

با دود جگر تی آبیاره*

آتش گیره تا تن سپید رود

-لیلاکوه وزنگه یا گیره دود*

تا ابر سیه تی سایبانه

-کهنه سقه داره دیل جوانه*

تابستان وپائیز وزمستان

-هرگز نواره بهاره باران*

 تندر کشه آسمان قرمبه

-خوکهنه تفنگا کشه سمبه*

کالاچ مالاچی تی آسمان به

-زیبا به نظر همه جهان به*

وارش آیه شلتاقی و ور ور-

صدبار جه شغاله عروسی بیشتر*

تی سر فیبه آبه زندگانی

-پیری ناری هی داری جوانی*

پژمرده نئی تو یک کف دس-

تی تار وپودا بهار بامو پس*

تی سبزه نه جایه سوزن انداز-

از سنگه کیشه خزه جهه باز*

دریا داره جنگلا درآغوش

-لیزک بوبه جویباره پاپوش*

توصیفه تو بر زبان نتانم

-دروصفه بهشت ناتوانم*

اما به جهان ئی سی سرآمد-

ایران نوده تولاب- ئی سی صد*

عاشق کوشه تی ادا وغمزه

 -تی کاکوله توک همیشه سبزه*

تی عارض خط دانی کی فومن-

فومن کی عیسا جناب شیون*

شاد وچمن وشریفی "روشن"     

-پرورده تی قشنگه دامن*

فتاح وکهن قبادی -صابر----------

---صاحب قلم وادیب وشاعر*

افراشته -رادباز قلعه-----------

   --کسمائی معینه دریا کله*

آسیدشرف آن خدای عرفان-

---دکترحشمت ومیرزا کوجی خان*

لاهیجی وشاه قاسم انوار------

--صاحب قلم اهل فن ئی تابار*

گیلان همه نکته سنج وعاقل-

--دریا مانستن بزرگ وکامل*

چون جنگل سبز باطراوت-

--صاف صادق وپاک وبا محبت*

---------------------------------------------------

می اصل ونسب تی خورمه خاکه

-می پیلا بابا تی نوه زاکه*

قربان صفای مردمه تو---

---گرمه می نفس هم از دم تو*

می دیل بزابو جه غربتی لک

-شعری بگویم جه گیل وگیلک*

گیلان تومی کهنه سرنوشتی

 -می ناما نزن رقم به زشتی*

پرورده سرزمینه نابم----------

------من زاده گیل وطفل آبم*

 می نام وتی نام بهم خوره جوش-

 هرگز نوکونم ترا فراموش*

 /////////////////////////////////

سروده:(روشن فومنی)

مشهد۱۳۸۲-مهرماه